Ημιυπαίθριοι χώροι

Μας καλύπτουν απόλυτα οι θέσεις του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ όπως διατυπώνονται παρακάτω.

Να προσθέσουμε ότι οι ημιυπαίθριοι χώροι(οι αληθινοί!) , πέρα από το θέμα της ευχέρειας στην βελτίωση της ογκοπλασίας του κτιρίου και της αισθητικής τους είναι απολύτως απαραίτητοι και για την ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ , ΑΣΦΑΛΕΙΑ και ΜΟΝΩΣΗ του κτιρίου και υπάρχουν διαχρονικά σε όλη την ιστορία της αρχιτεκτονικής.

Σε περιοχές (ειδικά έξω από την πόλη ), καθώς και σε παραθαλάσσιες και ορεινές περιοχές που αντιμετωπίζουν συχνότατα , τα έντονα καιρικά φαινόμενα με καταιγίδες και ανεμοθύελλες που φθάνουν ακόμα και τα 10 μποφώρ , τις έντονες χιονοπτώσεις και τους καύσωνες του καλοκαιριού η ύπαρξη των στεγασμένων αυτών χώρων δημιουργούν καταφύγια για τον άνθρωπο και προστατεύουν από πλημμύρες και φθορές το εσωτερικό των κατοικιών. Αρκεί μια βόλτα στο Φάληρο , για να δόυμε τις όμορφες πέτρινες στεγασμένες βεράντες , ή στα νησιά μας με τις στεγασμένες βεράντες (με καμάρες ή όχι ανάλογα με την αρχιτεκτονική κάθε νησιού) για να κατανοήσουμε τι προσπαθούν να απαγορέυσουν κάποιοι γραφειοκράτες που για άγνωστους σε εμένα λόγους έχουν πρόσβαση στην παραγωγή της οικοδομικής νομοθεσίας . Για την αντιμετώπιση του θέματος της καταστρατήγησής τους , αρκεί κατά την γνώμη μου ρητά να μην μετράνε ούτε στον ΣΔ ούτε στην κάλυψη , ώστε κάθε αλλαγή τους χωρίς να υπάρχει διαθέσιμος ΣΔ να αποτελεί αυτόματα και ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΜΕΝΑ , σαφή αυθαιρεσία και υπέρβαση των επιτρεπομένων .

Θανάσης Ζούλιας

αρχιτέκτων - πολεοδόμος

ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΑΔΑΣ

Πολεοδομικές ρυθμίσεις

Άρθρο 9

Τροποποιήσεις του Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού

(Θέση – Πρόταση)

Οι Αρχιτέκτονες της χώρας διαμαρτύρονται έντονα και διαφωνούν με τις αλλαγές που προτείνονται στο ΓΟΚ, τόσο για τους υπέργειους κλειστούς χώρους στάθμευσης αλλά κυρίως με τις αλλαγές στους ημιυπαίθριους χώρους.

Οι Ημιυπαίθριοι Χώροι, αποτελούν μια σοβαρή κατάκτηση των αρχιτεκτόνων στην αγωνία τους και στον αγώνα τους για καλύτερης ποιότητας Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα, για μια αισθητική και μορφολογία που προωθεί την αναβάθμιση του περιβάλλοντος.

Είναι ένα από τα σοβαρότερα «εργαλεία» στη δουλειά του Αρχιτέκτονα, και είναι απαράδεκτο να περιορίζεται αντί να αναπτύσσεται, επειδή δυστυχώς καταστρατηγείται!

Όλος ο ανεπτυγμένος κόσμος σήμερα, με την εξέλιξη των τεχνολογιών, επιτρέπει στον Αρχιτέκτονα να αναπτύσσει νέες πολυδιάστατες μορφές στο χώρο, εξελίσσοντας το αρχιτεκτονικό έργο και την ποιότητα στο δομημένο περιβάλλον.

Οι Αρχιτέκτονες της Ευρώπης εργάζονται με βάση το «ιδεατό στερεό», μέσα στο οποίο μπορούν ελεύθερα να δημιουργήσουν, σύμφωνα με τους επιτρεπόμενους όρους δόμησης (κάλυψη, συντελεστής δόμησης, συντελεστής όγκου, ύψος). Αντ’ αυτού από τον Έλληνα Αρχιτέκτονα αφαιρούμε κάθε δυνατότητα για δημιουργία και οδηγούμε την Αρχιτεκτονική στην οπισθοδρόμηση, στην απόλυτη υποβάθμιση και στην ανυπαρξία.

Κύριε Υπουργέ,

Σας καλούμε να μην προβείτε, σ’ αυτήν την τροποποίηση.

Επειδή πιστεύουμε ότι αυτή τη ρύθμιση την επιχειρείτε, με στόχο να μειώσετε την μεγάλη καταστρατήγηση και την έμμεση αύξηση του Σ.Δ., που γίνεται και που εμείς πρώτοι την έχουμε υποστεί με πιέσεις και κάθε μορφής εκβιασμό που δεχόμαστε καθημερινά, διαφωνούμε στη ρύθμιση αυτή, γιατί είμαστε αντίθετοι στη λογική «πονάει χέρι - κόβει χέρι».

Σε μια ευνομούμενη Δημοκρατία πρέπει αντίθετα να προσπαθήσουμε στην κατεύθυνση της δημιουργίας αρχιτεκτονικής κουλτούρας.

Κατά συνέπεια κάθε τροποποίηση του ΓΟΚ θα είναι προς τη θετική κατεύθυνση, εφόσον εξελίσσει τους όρους ποιοτικής αρχιτεκτονικής δημιουργίας, υιοθετώντας την έννοια του «ιδεατού στερεού».

Η εξέλιξη της Ελληνικής κοινωνίας και η ανάπτυξη μορφωτικών δεδομένων και κουλτούρας για την Αρχιτεκτονική, σε συνδυασμό με την τήρηση των κανόνων και των προδιαγραφών μπορούν να αποτελέσουν τη βάση μιας νέας προοπτικής και όχι οι περιορισμοί που οδηγούν σε στέρηση της εξέλιξης και της προόδου.