Περιστέρια (ή "αρουραίοι με φτερά"…)

Το πρόβλημα της παρουσίας πλήθους περιστεριών σε πάρα πολλές αστικές περιοχές, λόγω και της απουσίας φυσικών εχθρών τους, τείνει να πάρει διαστάσεις πραγματικής μάστιγας. Πόλεις όπως το Λονδίνο, η Βενετία, το Παρίσι και πολλές ακόμη αντιμετωπίζουν έντονα σχετικά προβλήματα που τις ωθούν στο να αναλάβουν δράση. Το ίδιο πρόβλημα μπορεί να παρατηρήσει κανείς και σε πολλές ελληνικές αστικές περιοχές. Σε σχετική βιβλιογραφία τα περιστέρια συνήθως κατατάσσονται στα "αστικά παράσιτα", μαζί με τους αρουραίους και τις κατσαρίδες, με αποτέλεσμα να έχουν αποκτήσει και το προσωνύμιο "φτερωτοί αρουραίοι". Φωλιάζουν σε οποιοδήποτε χώρο μπορεί να τους προσφέρει καταφύγιο και πρόσβαση σε νερό και τροφή και η απομάκρυνσή τους, άπαξ και εγκατασταθούν, είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Το πιο κοινό είδος είναι το Columbia livia.

Το πρόβλημα
Τα προβλήματα που δημιουργούν με την παρουσία τους σχετίζονται κατά κύριο λόγο με τις μεγάλες συγκεντρώσεις τους. Οι ακαθαρσίες με τις οποίες γεμίζουν τον τόπο εγκατάστασής τους δημιουργούν αρνητική εικόνα (βρωμιάς, εγκατάλειψης και δυσοσμίας) για τις θιγόμενες περιοχές αλλά η επιβάρυνση δεν είναι μόνο αισθητική. Ο θόρυβος που κάνουν είναι για πολλούς ενοχλητικός. Σε περιοχές με υπερβολικά μεγάλη συγκέντρωση περιστεριών έχουν αναφερθεί ακόμη και τραυματισμοί λόγω… πρόσκρουσης περιστεριών επάνω σε ανυποψίαστους διαβάτες.

Από τους σημαντικότερους λόγους που η παρουσία τους προκαλεί δυσφορία είναι η ζημιά που προκαλούν οι ακαθαρσίες τους, λόγω της έντονα διαβρωτικής δράσης τους. Περβάζια παραθύρων, μπαλκόνια, σκεπές και σασί των αυτοκινήτων είναι τα πιο συνηθισμένα "θύματα". Έχει, ενδεικτικά, αναφερθεί ότι ο χρόνος ζωής μίας στέγης μπορεί να μειωθεί έως και κατά 50% αν αυτή καταστεί χώρος συγκέντρωσης περιστεριών.

Μια παράμετρος που φαίνεται να μην έχει διερευνηθεί επαρκώς είναι η αυξημένη χρήση χημικών απορρυπαντικών που πιθανώς να προκαλείται από την προσπάθεια καθαρισμού τους ενώ μη αμελητέο είναι και το κόστος καθαρισμού, για ιδιωτικές και δημόσιες ιδιοκτησίες (π.χ. παγκάκια, σιντριβάνια, προσόψεις κτηρίων κτλ.)
Η δε παρουσία τους συνδέεται, υπό προϋποθέσεις, με την εμφάνιση, σε ανθρώπους, μυκητωδών μολύνσεων όπως η κρυπτοκοκκίαση, η ιστοπλάσμωση αλλά ενίοτε και με άλλες παθήσεις (π.χ. ψιττάκωση, μία μορφή πνευμονίτιδας κτλ.).

• Η χρήση αγκαθωτού σύρματος στα γείσα των κτιρίων είναι η πλέον συνηθισμένη αντίδραση αλλά στην πραγματικότητα δεν συνιστά παρά μετάθεση του προβλήματος σε γειτονικά κτήρια / περιοχές και όχι ριζική αντιμετώπιση.

• Η παρουσία γερακιών είναι ένας αποτελεσματικός - και περιβαλλοντικά φιλικός - τρόπος απομάκρυνσής τους που έχει δοκιμαστεί με επιτυχία σε συγκεκριμένους χώρους (σταθμούς τρένων, αεροδρόμια, κτλ.) καθώς η παρουσία τους τρομάζει τα περιστέρια με αποτέλεσμα να μην επανέρχονται στην ίδια περιοχή.

• Πιο δραστικά και αποτελεσματικά μέτρα σχετίζονται συνήθως με τον περιορισμό των δυνατοτήτων τους να βρουν τροφή, νερό και στέγη. Ενδεικτικά αναφέρονται: Απαγόρευση ταΐσματος ή περιορισμός του σε συγκεκριμένους χώρους, καλύτερη αποκομιδή των απορριμμάτων, αυστηρότερη τήρηση κανόνων καθαριότητας (μη απόρριψη τροφίμων σε ανοιχτούς χώρους), καθαρισμός / σφράγισμα εγκαταλελειμμένων κτιρίων, καταστροφή φωλιών, απομάκρυνση αυγών κτλ. Ένα πιλοτικό σχέδιο στο Παρίσι που εφαρμόζεται από το Μάρτιο του 2003 προβλέπει την κατασκευή ενός περιστερώνα έτσι ώστε τα περιστέρια να ταΐζονται αυστηρά εντός του και τα περισσότερα αυγά τους να αχρηστεύονται, περιορίζοντας τις επωάσεις από 6-8 το χρόνο σε 1 για κάθε ζεύγος.

• Η χρήση δηλητηρίων ή ο πυροβολισμός είναι παράνομος στις περισσότερες περιοχές και δεν συνίσταται για ευνόητους λόγους.

Περισσότερες και αναλυτικότερες πηγές πληροφόρησης για το θέμα μπορεί να βρει κάποιος στο χιουμοριστικό, πλην ενημερωτικό, site "Pigeons Make Me Sick"